ನಿನಾದ

ಜನ ಮನಕೆ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಹೂರಣ

ನಮಗೆಷ್ಟು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದೆ? ಆಗಷ್ಟ್ 12, 2010

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವದ ಶುಭಾಶಯಗಳು….


೬೪ನೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರೋತ್ಸವದ ದಿನ-“೬೩ನೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆ” ಬಂದಿದೆ. ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಲಿ ಸಂತೋಷ ತಂದಿದೆ. ೧೫-೦೮-೧೯೪೭ರ ಬಗೆಗೆ ಮಾತು, ಚರಿತ್ರೆಯ ಇಣುಕು ನೋಟ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ದಿನದ ಆಡಂಬರ, ಬೂಟಾಟಿಕೆ ನದೆಯೋದೇ ಬಿಡಿ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಯೋಧರನ್ನು ಹೊಗಳುವ ಈ ಜನ, ಧ್ವಜವೇರಿಸಿ ವಂದಿಸುವ ಈ ಜನ ಆ ಯೋಧರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರ? ನಮಗೆಲ್ಲಾ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ಯ್ರ ನೀಡಿದ್ದಾರ ಎಂದು ಯಾವತ್ತಾದರೂ ಅವಲೋಕಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಭಂಡು ಬಾಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಿ ಹೋಗಿರುವರೆ ವಿನಃ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಆಲೋಚಿಸಿಲ್ಲ.

ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದರೆಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯ ಆಚರಿಸುತ್ತೇವೆ ಕಾರಣ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ. ಕಾನೂನು ಇದೆಯಂದು ಅದರಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತೇವೆ ಏನೆಂದು ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ. ಪಠ್ಯ ಓದುತ್ತೇವೆ ಸಂಬಂಧ ಪಡದಿದ್ದರೂ. “ಹಿರಿಯಕ್ಕನ ಚಾಳಿ ಮನೆ ಮಂದಿಗೆಲ್ಲ” ಅಂದಂತೆ ಅವರು ಮಾಡಿದರೆಂದು ನಾವು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ನಾವು ಮಾಡಿದೆವೆಂದು ಅವರು! ಇಂದಿನ ಘನ ಸರಕಾರದ ಆದೇಶಗಳು, ಕೆಲವು ಆಸುಪಾಸಿನ ಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಳೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಂಧನದಲ್ಲಿರಿಸಿವೆ. ನೇರ ನೋಟ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆಯಾದರೂ ಇಂದಿಗೂ ಕೆಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿ ಅಪರಾಧ ಆದರೂ ಕೆಲವೆಡೆ ಇನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ನ್ಯೂನ್ಯತೆಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ಇವೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳು ನೇರ ಸಾಕ್ಷಿ. ಇಂದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಲವಾರು ಕಾರಣ, ಆಸೆ, ಆಮಿಷಗಳನ್ನೊಡ್ಡಿ ಶಾಲೆಗೆ ಕರೆತರಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಕಡ್ಡಾಯ. ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆಡಿ ನಲಿಯಬೇಕಾದ ಮಗುವಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಸಿದಂತಲ್ಲವೇ? ಇಂದಿನ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲೂ ಹಾಗೆ- ಭಾರತದ ಪ್ರಜೆಗೆ ಸರಕಾರವೇ ವಾಹನ ಓಡಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ ಅದನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಇದುವೇ ನಮಗೆ ದೊರೆತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ? ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆತ್ತವರ ಆಸೆಗಳನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳು ಈಡೇರಿಸಬೇಕು. ಅವೋ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಸೆಗಳಲ್ಲ-”ಮಗ ನೀನು ಡಾಕ್ಟರ ಯಾ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗು” ಎಂಬ ಕಟ್ಟುಪಾಡು.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಾತು, ಘೋಷಣೆಗಳಿಗೆನೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಗತ ಮಾಡಿದ್ಹೇವೆ? ಮನ ಸಾಕ್ಷಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಲೂ ಬಿಡದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಅರಾಜಕತೆ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆ ಕಡ್ಡಾಯ ಎನ್ನುವ ಅಧಿಕಾರಿ ಧುರೀಣರು ಫೋನಿನಲ್ಲೇ ಆಚರಣೆ ಮುಗಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಚುನಾವಣ ಭಾಷಣಗಳಿಗೆ ತಪ್ಪದೆ ಬರುವ ನಾಯಕರು ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆ ಆಲಿಸಲು ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಮೇಜಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಇಟ್ಟು ಬಿಸಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಚಾಲಾಕಿ ಜನಸೇವಕರು ಉಚಿತ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಖಚಿತ ರೇಟಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಸರಕಾರೀ ದವಾಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಮದ್ದು. ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಬರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವದ ವರೆಗೂ ಮುಗಿಯಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ನೆನಪಿಸೋದೆ ನನ್ನ ಈ ಬಾರಿಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವದ ಉಡುಗೊರೆ . ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಪರಿಹಾರ ಇದೆಯಂತೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಮೇಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಏನು?!

ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯ ಮೂಲ ಸಾಹಿತ್ಯ

” ಜನ ಗನ್ ಮನ ಅಧಿನಾಯಕ ಜಯ ಹೇ
ಭಾರತ ಭಾಗ್ಯ ವಿಧಾತಾ
ಪಂಜಾಬ ಸಿಂಧು ಗುಜರಾತ್ ಮರಾಠ
ದ್ರಾವಿಡ ಉತ್ಕಲ ಬಂಗ
ವಿಂಧ್ಯ ಹಿಮಾಚಲ ಯಮುನಾ ಗಂಗಾ
ಉಚ್ಛಲ ಜಲಧಿ ತಿರಂಗ
ತುಬ್ ಶುಭ ನಾಮೇ ಜಾಗೆ
ತುಬ್ ಶುಭ ಆಶಿಶ ಮಾಂಗೆ
ಗಾಹೇ ತುಬ್ ಜಯ ಗಾತ
ಜನ ಗನ್ ಮಂಗಲ ದಾಯಕ್ ಜಯ್ ಹೇ
ಭಾರತ ಭಾಗ್ಯ ವಿಧಾತಾ
ಜಯೆ ಹೇ ! ಜಯೆ ಹೇ ! ಜಯೆ ಹೇ !
ಜಯೆ, ಜಯೆ, ಜಯೆ, ಜಯೆ ಹೇ “

ಸ್ಪುಟ ಹಿಂದಿ ಸಾಹಿತ್ಯ – ಯಾರಿಂದು ಸರಿಯಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರ ಗೀತೆ ಹಾಡಬಲ್ಲರು?!

 

ಸ್ನೇಹ ಆಗಷ್ಟ್ 1, 2010

ನಮಸ್ಕಾರ….
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ನೇಹಿತರ ದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ಗೆಳೆತನದ ಅ ಆ ಇ..

ಮಾನವ ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯೇ ಗೆಳೆತನ ಯಾ ಸ್ನೇಹ. ನಮಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಗಾಳಿ, ನೀರು, ಮರ ಮುಂತಾದ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಜೊತೆ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆತನ ಆಗಿರುತ್ತೆ. ಸ್ನೇಹ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಅಂತ ಈಗ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ. ಎಲ್ಲಾರೂ ಸುಂಸುಮ್ನೆ ಗೆಳೆತನ, ಸ್ನೇಹ ಅಂತ ನಾಟಕ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಆಮೇಲೆ ಎದೆಗೆ ಚೂರಿ ಹಾಕಿ ಹೊರಟು ಹೋಗ್ತಾರೆ. ಆದ್ರೆ ಸ್ನೇಹ ಯಾವತ್ತೂ ಸಾಯಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದ ಸರಪಳಿ ಅಂತಾನೂ ಕರೀತಾರೆ. ಮನಸ್ಸೆಂಬುದು ನೀರಿದ್ದಂತೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಗಳು ಹರಿದಾಡ್ತಾವೆ, ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿರುತ್ತೆ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾದಾಗ ಭಾವನೆಗಳು ಹೊರಗೆ ಬರ್ತಾವೆ. ಅಂಥ ಭಾವನೆಗಳನ್ನ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಗೆಳಯನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಇತ್ತು ಬೆನ್ನುತಟೋನೆ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಿತ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಇರಬೇಕು ಕಣ್ರೀ ಆದ್ರೆ ಅದು ಅತಿ ಆಸೆ ಆಗಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡಬಾರದು. ಎಲ್ಲರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು ಹಾಗೂ ಸಮಾನರಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಈ ಎಲ್ಲ ಮನೋಭೂಮಿಕೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಮ್ಮ ಗುರಿ ಇರಬೇಕು. ಗೌರವವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಬೇಕು. ಜೀವನ ಅನ್ನೋದೂ ಒಂದು ಕಾಲೇಜು ಕಣ್ರೀ. ಆದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದಮೇಲೆ ಪಾಠಕಲೀತಿವಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಗೆಳೆತನ ಆದ್ಮೇಲೆ ಜಗಳ ಕಾಯೋಕಿಂತ ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆ ಗೆಳೆಯರನ್ನೇ ಅರಿಸಿಕೊಲ್ಲೋದು ಜಾಣರ ಗುಣ ಅಲ್ವಾ?

ಭಾರತದ ಪುರಾಣವನ್ನು ಓಮ್ಮೆ ತಿರುವಿದಾಗ ಎರಡು ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಧುರ್ಯೋಧನ ಮತ್ತು ಕರ್ಣ ಇವರಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಕರ್ಣ ಧುರ್ಯೋಧನನ ಪತ್ನಿಯ ಜೊತೆ ಪಗಡೆಯಾಡುವ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹೋಗಿ, ಆಕೆಯ ಸರ ಕಿತ್ತು ಮಣಿಗಲೆಲ್ಲಾ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗುತ್ತವೆ ಆ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಧುರ್ಯೋಧನ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಬಂದವನು ಒಂದು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅನುಮಾನಿಸದೆ ನಾನು ಮಣಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ದು ಕೊಡಲೇ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಕರ್ಣ ಧುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ರಾಜ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಧುರ್ಯೋಧನ ಹೇಳುವುದು ಗೆಳಯ ನನಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ ಬಿಡು ಭಯವನ್ನ ಎಂದು ತಾನೇ ಸಮಾಧಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಧುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ತನ್ನ ಗೆಳಯನ್ನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಕರ್ಣನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾದಾಗ ಕರ್ಣನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣ ಆತನ ಜನ್ಮರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ನೀನು ಪಂದವರಿಗೆಲ್ಲ ಹಿರಿಯ, ಬಂದು ಪಾಂಡವರ ಜೊತೆ ಸೇರು ಎಂದಾಗ, ಕರ್ಣ ಧುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪಾಂಡವರ ಜೊತೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಕಾರಣವಿಷ್ಟೇ ತಾನು ದ್ರೌಪದಿ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಲು ಬಂದಾಗ ಕರ್ಣನನ್ನು ಸೂತ ಪುತ್ರ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬಿಲ್ಲನ್ನೇರಿಸಲು ನಿರಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಅಂಗ ದೇಶದ ರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅವನಿಗೆ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಕಲ್ಪಿಸಿದವನು ಧುರ್ಯೋಧನ ಹೀಗೆ ಕರ್ಣನಿಗೆ ಹತ್ತು – ಹಲವು ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧುರ್ಯೋಧನ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಅವರಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹ ಇಂದಿಗೂ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಅಮರವಾಗಿದೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣ- ಕುಚೆಲರ ಕತೆಯೂ ಕೂಡ ಕುಚೇಲ ಒಬ್ಬ ಬಡವನಾಗಿ ಗೆಳಯನ ಮನೆಗೆ ಸಹಾಯ ಕೇಳಲು ಬಂದು ಸ್ನೇಹಿತನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಡತನವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆಂದು ತಂದ ಅವಲಕ್ಕಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಹರಿದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಂಡ್ಡಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಸ್ವತಹ ಕೃಷ್ಣನೆ ಮಿತ್ರ ನನಗೆಂದು ಏನೋ ತಂದಿರುವ ಹಾಗಿದೆಯಲ್ಲ ಎಂದು ತಾನೇ ಆ ಗಂಟನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಲಕ್ಕಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ತಾನು ತಿಂದು ಅದನ್ನು ನೋಡು ರುಕ್ಮಿಣಿ ಎಷ್ಟು ರುಚಿಯಾಗಿದೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ತಂದಿರುವುದೆಂದು ರುಕ್ಮಿಣಿಯಾ ಜೊತೆ ತಿನ್ನುತಾನೆ ಅಲ್ಲದೆ ಸಹಾಯವನ್ನು ಬೇಡಲು ಬಂದು ಕೇಳದೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಕುಚೇಲನ ಬಡತನವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿರುತ್ತಾನೆ

ಗೆಳೆಯರಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟವರೂ ಇರ್ತಾರೆ ಒಳ್ಳೆಯವರೂ ಇರ್ತಾರೆ ಆದ್ರೆ ನಾವು ಅವರ ಹಾಗೆ ಆಗೋದು ಯಾ ಬಿಡೋದು ನಮ್ಮ ಕೈನಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಅವರು ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ರೆ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಬಹುದಲ್ವ? ಅವರು ನಮಗೇನಾದರೂ ಅಂದಾಗ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಆಲೋಚಿಸಬಹುದಲ್ವ ? ನಿಜವಾದ ಗೆಳೆಯರು ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಸಹ ಪಾಠಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಮುಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಮೊಮ್ಮಗನಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಜೀವನದ ಒಂದು ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅತ್ಮಿಯರಾಗಿ ಇಂದು ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲದ ಕೆಲ ದಿನದ ಮಟ್ಟಿನ ಆತ್ಮೀಯ ಹೃದಯಿಗಳಾಗಿರಬಹುದು ಅದೇ ರೀತಿ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವವನೂ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತ . ಕೆಲವುಸಾರಿ ಗೆಳೆಯರು ನಮಗೆ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಿಂತನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹತ್ತಿರ ಆಗ್ತಾರೆ. ಹಾಗಂತ ಅತಿಯಾದರೆ ಅಮ್ರುತಾನೂ ವಿಷ ಅಲ್ವಾ? ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ಅಡಿ ಇಟ್ರೆ ಒಳ್ಳೇದು. ಕೋಪವೆಂಬುದು ಮೂರ್ಖತನದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹಾಗೇನೇ ಪ್ರೀತಿ ಗೆಳೆತನದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡು ಗೆಳೆತನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಹುಡುಗರು, ಹುಡುಗಿಯರು ನೀಡಿದ ಸ್ನೇಹದ ಸಲುಗೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಸುಂಸುಮ್ನೆ ಏನೇನೊ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ತಾರೆ. ಆದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ಗೆಳೆತನ, ಪ್ರೀತಿ, ಜೀವನದ ಅರ್ತಾನೆ ಗೊತ್ತಿರೋದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಒಂದು ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಹಳೆ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಹಲವಾರು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೆ ಕಣ್ರೀ ಜೀವನ ಅಂದ್ರೆ ನಾವು ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದು ಯಾವುದೂ ಆಗಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾರೂ ನಮ್ಮ ಆಸೆಗಳಿಗೆ ವಿರೋಧ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸ್ತಾರೆ. ಆದ್ರೆ ಅವರು ಹೇಳೋದ್ರಲ್ಲೂ ಸತ್ಯ ಇರತ್ತೆ. ನಾವು ಇನ್ನೊಬ್ರನ್ನ ಹೇಗೆ ಅರ್ತ ಮಾಡ್ಕೋತೀವಿ ಅನ್ನೋದರ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಭಂಧ ನಿಂತಿರತ್ತೆ. ಗುಣಾವಗುಣಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸದವನೇ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತ ಆಗ್ತಾನೆ.

ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗ ಸಚಿನ್ ಅವರ ಸ್ವಭಾವ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ನಿದರ್ಶನ. ಅವರು ಎಷ್ಟೇ ಉನ್ನತ ಶಿಖರಕ್ಕೆರಿದರೂ ಅವರಿಗಿಂತ ಸಣ್ಣವರೊಂದಿಗೆ ಅವರಿರುವ ರೀತಿ ನೋಡಿ ಕಲಿಯುವನ್ತಹುದು.

ಕಾಲೇಜನ್ನೇ ತಗೊಳ್ಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಥರ ಗೆಳೆಯರಿರ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇರೋತನಕ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯರಾಗಿ ಇರ್ತಾರೆ. ದಿನಾ ಎಸ ಎಂ ಎಸ, e-ಮೇಲ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ ಇರ್ತಾರೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ಬಳಿಕ ಅವರ ಗುರಿ ತಲಪೋದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಆಗ್ತಾರೆ. ಆಗಲೇ ಬೇಕು ನಿಜ ಆದ್ರೆ ಆಮೇಲೆ ಒಬ್ರನ್ನ ಒಬ್ರು ಮರ್ತೆ ಬಿಡ್ತಾರೆ. ಎದುರಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕು ಒಬ್ಬ ಹಾಯ್ ಅಂದ್ರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ನೀವು ಯಾರು ಅಂತ ಕೇಳ್ತಾನೆ. ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ಒಂದು ಎ-ಮೇಲ್ ಕೂಡ ಇರಲ್ಲ ಆಮೇಲೆ, ಎಂತ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅಲ್ವ? ಏನು ಮಾಡೋದು ಈಗಿನ ಕೆಲಸದೊತ್ತದ, ಸಮಯದ ಅಭಾವ ಏನು ಬೇಕಾದ್ರೂ ಆಗಬಹುದು. ಗೆಳೆಯ ಬರ್ತಾನಂದ್ರೆ ಮನೇಲೆ ಇದ್ರೂ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳೋರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಏನೆ ಇರಲಿ ನಾವಂತೂ ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಒಳ್ಳೆ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿರೋಣ.

ನನ್ನ ಇದುವರೆಗಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೇಳಿದ ಒಂದು ಅರ್ತಪೂರ್ಣ ಗೆಳೆತನದ ಬಗೆಗಿನ ಗೀತೆ…….

ಚಿತ್ರ: ಜಾಲಿಡೇಸ್
ಸಾಹಿತ್ಯ: ಕವಿರಾಜ್
ಸಂಗೀತ: ಮಿಕ್ಕಿ ಜೆ ಮೇಜರ್
ನಿರ್ದೇಶನ: ಎಂ.ಡಿ.ಶ್ರೀಧರ್

ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೀರಿದ ಬಂಧವಿದು
ಯಾವ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಸಂಧಿಸಿಹುದು
ಚಾಚಿ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು
ನನ್ನ ಪ್ರತಿ ನೋವನ್ನು ತನ್ನದೆಂದು
ಕೈಯ ಹಿಡಿದು ಹೆಜ್ಜೆ ಬೆಸೆದು ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ನಡೆವ ಎಂದು

ಓ my friend ಕಣ್ಣ ಕಂಬನಿಯ ಒರೆಸುವ ಸ್ನೇಹಿತ
ಓ my friend ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವಿದು ಇರಲಿ ಶಾಶ್ವತ

ಎಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿ ಎಲ್ಲೋ ಬೆಳೆದು ಸೇರಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ದಾರಿ
ಬದುಕು ಎಷ್ಟು ಚೆಂದವೆಂದು ಸಾರುತಿಹುದು ಸಾರಿ ಸಾರಿ
ನೀವು ನೀವು ಅಂತ ಶುರುವಾಯ್ತು ಮೊದಲು
ಲೊ ಲೊ ಅಂತ ಈಗ ಬದಲು
ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇಲ್ಲ ಕೊಂಚ ಸಂಕೋಚವೂ

ಕೈಯ ಹಿಡಿದು ಹೆಜ್ಜೆ ಬೆಸೆದು ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ನಡೆವ ಎಂದು
ಓ my friend ಕಣ್ಣ ಕಂಬನಿಯ ಒರೆಸುವ ಸ್ನೇಹಿತ
ಓ my friend ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವಿದು ಇರಲಿ ಶಾಶ್ವತ

ಮಳೆಯು ಬರಲು ಕಾಗದಾನೇ ದೋಣಿ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟ ನೆನಪು
ನಿನ್ನ ಕಂಡು ಬಾಲ್ಯದೆಲ್ಲ ಆಟ ಮತ್ತೆ ಆಡೊ ಹುರುಪು
ತುಂಟ ತನವು ಸೇರಿ ನಮ್ಮ ಸಂಘದಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟ ಖುಷಿಗೆ ಲೆಕ್ಕಎಲ್ಲಿ
ತಿಲಿಸೊ ಬಗೆಯೆ ಅರಿಯೆ ನಿನಗೆ ಧನ್ಯವಾದವೆ

ಕೈಯ ಹಿಡಿದು ಹೆಜ್ಜೆ ಬೆಸೆದು ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ನಡೆವ ಎಂದು
ಓ my friend ಕಣ್ಣ ಕಂಬನಿಯ ಒರೆಸುವ ಸ್ನೇಹಿತ
ಓ my friend ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವಿದು ಇರಲಿ ಶಾಶ್ವತ

 

ಚಿತ್ರ ಪಟ – ಆಟ ಮೇ 24, 2010

ಈ ಕೆಳಗಿನ ಚಿತ್ರ ಬಹಳ ವಿಷೇಶವಾದದ್ದು. ಈವನಿಗೆಲ್ಲೊ ತಲೆಕೆಟ್ಟಿದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಬೇಡಿ, ಬದಲಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಗಮನಿಸಿ.
ಚಿತ್ರದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಕೂಡು ಚಿನ್ಹೆಯನ್ನೇ ನೋಡಿ, ಕೆಲ ಸಮಯದ ನಂತರ ಒಂದು ಹಸಿರು ವ್ರುತ್ತ ಸುತ್ತುತ್ತಿದೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ… ನಂತರ, ಆ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವ ಹಸಿರು ವ್ರುತ್ತ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸುತ್ತೆ. ನೀವೂ ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ನೋಡಿ, ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಷ್ಲೇಶಿಸಿ.
ಉತ್ತರ ತಿಳಿದರೆ ನನಗೂ ತಿಳಿಸಿ.

ಚಿತ್ರ ವಿ’ಚಿತ್ರ

 

ಪ್ರಕೃತಿ ಮಾರ್ಚ್ 28, 2010

Filed under: ಅನಿನಾದ-ಕವನಗಳು — ಅನಿಶ್ ಪಿ ವಿ @ 1:25 ಅಪರಾಹ್ನ
Tags: , , , , ,

ಕೈಗೆಟುಕದ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿಗೆ
ಬಣ್ಣಗಳ ತೋರಣ
ಬಾನಂಚಿನಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಹೂರಣ

ಬೆಳಗು ಬೈಗುಗಗಳಲ್ಲಿ ಏರಲಾರದ ಕಡೆಗೆ ಏರಿ
ಮೂಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಸೂರ್ಯ ಚಿತ್ತಾರ
ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳು ಹನಿಚೆಲ್ಲುವೆಲೆಗಳ
ನಡುವೆ ನುಸುಳಲು ನಡೆಸಿದೆ ಹುನ್ನಾರ.

ಎಳವೆಯ ಕೂಸುಗಳು ಜಡಜಗತ್ತ ಭೇಧಿಸಲು
ಅಳುತಲೇ ನಡೆಸಿವೆ ತಯಾರಿ
ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ನಾನೂ ಇದ್ದೇನೆ
ಮಾಡುತ್ತಾ ಯೋಚನೆಯ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ.

 

ಹಾದಿ ಮಾರ್ಚ್ 15, 2010

Filed under: ಅನಿನಾದ-ಕವನಗಳು — ಅನಿಶ್ ಪಿ ವಿ @ 3:12 ಅಪರಾಹ್ನ


ನಾ ನಡೆದು ಬಂದ ಹಾದಿ
ನೂರು ನೂರು ಗಾದಿ
ಬಂದರೂ ಯುಗಾದಿ
ಸಂಭ್ರಮವಿಲ್ಲ ಮನದಿ


ಒಂದುಕಾಲನೊಂದು
ದೋಣಿಯೊಳಿಟ್ಟೆ
ಇನ್ನೊಂದನು ಬೇರೆ
ದೋಣಿಯೊಳಿಡಬಯಸಿದೆ…


ತಿಳಿಯದೆಯೆ ತಪ್ಪೆಸಗಿದ್ದೆ
ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವೆ
ನಾನೀಗ ಶಿಕ್ಷೆ-ಯಾರೂ-
ಇಲ್ಲ ನನಗೆ ಶ್ರೀರಕ್ಷೆ


ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳೆಂದಿಲ್ಲ
ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನಲ್ಲ
ನಿಂತು ನೋಡಿದರೇನು
ಅಗೋಚರ ಮುಂದಿನದು?


ನೀವೂ ನೋಡಿರಬೇಕಲ್ಲ
ನಾನು ನಡೆಯುವುದನ್ನು
ತಲುಪಲಾರದ ಕೊನೆ ತಲುಪಲೆಂದು
ನಿಮ್ಮೂರಾಗಿಯೇ ನಡೆದದ್ದು


ಯಾವುದು ತಲುಪಲಾರದ ಕೊನೆ
ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ
ತಿಳಿಯಲೆತ್ನಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ-ನಾ-
ನಡೆದೇ ತೀರುತ್ತೇನೆ ಹಾದಿ


ಎಂದಾದರೂ ಒಮ್ಮೆ
ತಲಪುವೆನು ನನ್ನ ಗುರಿ
ಆಗ ಆಚರಿಸುವೆನು
ಸಂಭ್ರಮದ ಯುಗಾದಿ

ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಯುಗಾದಿಯ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ನನ್ನ ಅಂತರ್ಜಾಲ ತಾಣ ವೀಕ್ಷಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ COOL HALL ನಲ್ಲಿ.

 

ಹೊಸ ನಾಳೆಗೆ… ಮಾರ್ಚ್ 2, 2010

ಹೊಸ ನಾಳೆಗೆ...

ದೀಪದ ಬುಡದಲ್ಲೇ
ಕತ್ತಲೆಯಿದೆ-ಕತ್ತಲೆಯ
ಬಸಿರೊಳಗೆ ಬೆಳಕಿದೆ
ಆ ಬೆಳಕು ಹರಡುವುದು
ಹೊಸ ನಾಳೆಗೆ…

ನೀನಿತ್ತ ಮುತ್ತುಗಳ
ರಂಗೋಲಿ ಇಟ್ಟಿರುವೆ
ಭಾವಗಳ ರಂಗನ್ನು
ಅದರೊಳಗೆ ತುಂಬಿರುವೆ
ಹೊಸ ನಾಳೆಗೆ…

ನಾಳೆಯ ಹೂಗಳಿಗೆ ನೀ
ಗಂಧವಾಗಲೆಂದು ಕನಸುಗಳ
ನನ್ನೊಳಗೆ ಭಂಧಿಸಿರುವೆ
ಆ ಸ್ವಾರ್ಥ ಕನಸುಗಳಿಗೆ
ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಹಗಲಾಗಿಸಿ
ಬಣ್ಣ ತುಂಬಿದೆ

ಬರುವ ಹೊಸನಾಳೆಗೆ
ಬೆಳಕೇ ಅರಳಿ ನಿಂತ ಪರಿಗೆ
ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕಾದ ಘಳಿಗೆ
ಹೊರಟು ನಿಂತಿದೆ ನೆರಳ ಮೆರವಣಿಗೆ
ನನ್ನೆಲ್ಲ ನೋವು-ನಲಿವುಗಳ, ಜೀವ-ಸಾವುಗಳ
ಭಾವ-ಬದುಕುಗಳ ನಾವೆಯಲಿ
ಕಾಯುತ್ತಿರುವೆ ಹೊಸ ನಾಳೆಗೆ.

 

ಕರೆ ಫೆಬ್ರವರಿ 26, 2010

ಕರೆಗೆ ಓಗೊಡುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲಿ...

ಕರೆಗೆ ಓಗೊಡುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲಿ...

ನನ್ನ ಮನಸಿನ ತುಂಬಾ ನೀನೆ ತುಂಬಿಹೆಯಲ್ಲ
ನೀನಾರ ಜೀವನದ ಭಾವಗೀತೆ|
ನನ್ನ ಮನದೊಳಗೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಾಡುತಿಹೆಯಲ್ಲ
ನೀನಾವ ಹೂವಿನ ಸುಘಂದ ಮಾತೆ|
ನೀನಾರು ನನ್ನ ಮನದಾಳದಲಿ ಕುಳಿತಿರುವೆ
ನನ್ನ ಮನಸಿನ ತುಂಬಾ ನವ್ಯ ಗೀತೆ|
ಗೀತೆಯೇನದು ನನ್ನ ತಿಳಿ ಮನಸಿನಲಿ
ನವ ಭಾರತವನ್ನು ಕಟ್ಟುವಾಸೆ|
ಏನೆಂದು ಅರಿಯದೆಯೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮತ್ತಷ್ಟು
ನನ್ನ ಮನ ಹುಡುಕಿಹುದು ನಿನ್ನ ಕುರುಹು|
ಇನ್ನೂ ಹುಡುಕುತಿಹೆ ನಾನಿನ್ನ ಯಾರೆಂದು
ನನ್ನ ಮನ ನೋಯಿಸುವ ಆಟ ಬೇಡ|
ಹೂಬನವು ಹಸಿರಾಗಿ ಕಾಯೆಲ್ಲ ಹಣ್ಣಾಗಿ
ಮಾಗಿರುವ ಕನಸೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಅರಳಿ|
ನನ್ನ ಮನಸಿನ ತುಂಬಾ ನಿನ್ನ ಕುರುಹಿದೆಯಲ್ಲ
ನೀನಾರ ಜೀವನದ ಭಾವಗೀತೆ?….||